Итна помош за Јасмин

?ТАТКО, СТАНИ ДА ИГРАМЕ ФУДБАЛ! – Како да им кажам на децата дека нозете на татко им откажуваат? ?

Гледам во него и ми се кине душата. Мојот Јасмин. Има само 35 години, а во очите му гледам болка што не може да се опише со зборови. Гледам како неговите силни раце ги прегрнуваат Дарио (5) и Давид (11), додека неговите нозе, кои некогаш не носеа сите нас, сега го предаваат.
Јасмин не сака милост. Тој сака само да биде татко кој може да оди.

Десет години ПЕКОЛ за еден млад човек
Борбата започна пред една деценија со тумор на тестисите. Ја добивме таа битка, мислевме дека сонцето не огреа. Но, судбината беше сурова. Болеста се врати подмолно, овојпат удирајќи таму каде што најмногу боли – на неговата подвижност.Денес, дијагнозите со тешки имиња (Insufficientio vsm, HTA, DM tip 2) значат само едно: Јасмин живее во неподносливи болки. Неговите нозе се прекриени со рани, неговото движење е ограничено, а стравот дека засекогаш ќе остане неподвижен ни го јаде мирот секоја ноќ.Дарио и Давид заслужуваат татко кој може да ги држи за рака.

Нашите синови секој ден го гледаат својот херој како паѓа. Го гледаат како се мачи да направи обичен чекор. Живееме од социјална помош и од она малку што јас ќе успеам да сработам физички, само за да имаат леб на масата. Но, за неговото лекување, за неговата рехабилитација, за шансата тој повторно да застане на нозе – ние сме немоќни.

Најтешко е кога детето ќе те праша: Мамо, зошто тато плаче кога пробува да стане?. Не дозволувајте овие две момчиња да го гледаат својот татко во количка на 35 години. Помогнете му на Јасмин повторно да биде нивниот столб!

? БИДЕТЕ ЧЕКОРОТ ШТО ЈАСМИН НЕ МОЖЕ ДА ГО НАПРАВИ!

Јасмин сонува само за едно: да работи, да се грижи за нас и да ги види своите деца среќни. Помогнете ни да ги покриеме трошоците за медицинските третмани и рехабилитацијата кои се неговиот единствен спас.