Зошто моето златно чедо по четврт пат да се мачи… зошто Господе мој…?

Јас сум мајката на Петар. Моето златно дете, мојата душа… веќе четврти пат се соочува со операција. Како мајка, не постои поголема болка од тоа да го гледаш своето дете како страда, а ти да не можеш да ја земеш таа болка од него.

Петар е храбар. Премногу храбар за едно дете. И покрај сè што помина, тој сè уште има надеж, сè уште верува дека ќе застане на свои нозе и ќе живее како сите други деца.

Но, пред нас е уште една тешка битка. Четврта операција, која мора да се изврши кај истиот доктор во Истанбул, бидејќи само таму има надеж за напредок.

Секое одење во болница е нов страв. Секое чекање пред операциона сала ми го кине срцето. Секој пат се молам само за едно – да го видам моето дете повторно со насмевка.

Но, покрај болката, тука е и реалноста. Ова лекување бара многу средства, а ние со години сме по болници и не сме во можност сами да ги обезбедиме.

Затоа ве молам, луѓе со добро срце… помогнете му на моето дете.
Помогнете му на Петар да не се бори сам.

Секоја донација, секое споделување значи надеж… значи шанса моето дете да продолжи да се бори и еден ден да застане на свои нозе.

Ве молам, бидете со нас и овој пат.

Од срце ви благодарам. ?